Er zijn seizoenen waarin geloof gemakkelijk klinkt.
Wanneer deuren opengaan, gebeden zichtbaar worden verhoord en het leven begrijpelijk lijkt.
Maar er zijn ook seizoenen waarin geloof zichtbaar wordt juist wanneer je nog niet begrijpt wat er gebeurt.
Ik bevind mij persoonlijk in zo’n seizoen.
De afgelopen tijd is intens geweest. Op verschillende terreinen van mijn leven word ik uitgedaagd om niet alleen te zeggen dat ik God vertrouw, maar dat vertrouwen ook werkelijk te leven.
En misschien is dat wel waar geloof zichtbaar wordt.
Niet wanneer alles meezit.
Maar wanneer je nog geen compleet antwoord hebt en toch kunt zeggen:
Jezus, ik vertrouw U.
Bartimeüs bleef roepen
In Markus 10:46 ontmoeten we Bartimeüs.
Hij zit langs de weg bij Jericho. Blind. Afhankelijk. Menselijk gezien zonder veel perspectief.
Dan hoort hij dat Jezus voorbijgaat.
Hij begint te roepen:
“Jezus, Zoon van David, ontferm U over mij!”
De mensen proberen hem tot zwijgen te brengen. Maar Bartimeüs roept des te harder.
Dat raakt mij.
Want ook in ons leven kunnen omstandigheden zo luid worden dat ze proberen te bepalen wat wij geloven.
Teleurstelling kan zeggen: houd maar op.
Angst kan vragen: wat als het nooit verandert?
Onzekerheid kan fluisteren: waar is God nu?
Maar geloof ontkent de omstandigheden niet.
Geloof richt zich midden in die omstandigheden op Iemand die groter is: Jezus Christus.
Bartimeüs riep bovendien niet zomaar naar iemand die wonderen kon doen.
Hij noemde Jezus: “Zoon van David.”
Zijn hoop lag uiteindelijk niet alleen in een oplossing. Zijn hoop lag in Jezus Zelf.
Jezus stond stil
Dan staat er iets wat mij diep raakt.
Jezus stond stil.
Te midden van alle mensen hoorde Hij Bartimeüs. Hij zag hem. Hij riep hem.
En Bartimeüs ontving zijn zicht.
Maar Markus 10:52 eindigt niet bij het wonder.
Er staat vervolgens dat Bartimeüs Jezus volgde op de weg.
Dat verandert voor mij alles.
Want misschien is de grootste doorbraak niet alleen dat onze omstandigheden veranderen.
Misschien is de grootste doorbraak dat wij Jezus duidelijker gaan zien en Hem trouwer gaan volgen.
Wat is doorbraak?
Natuurlijk geloof ik in doorbraak.
Ik bid voor open deuren. Voor herstel. Voor wijsheid. Voor genezing. Voor relaties. Voor mijn gezin. Voor mijn kinderen. Voor GOD Radio en alles wat God ons heeft toevertrouwd.
Maar ik leer steeds meer dat doorbraak niet alleen betekent dat een probleem verdwijnt.
Soms is doorbraak dat angst haar grip verliest.
Dat vrede komt voordat het antwoord komt.
Dat je opnieuw durft te hopen. Dat je hart zacht blijft. Dat je ondanks onzekerheid gehoorzaam blijft.
Dat je midden in een storm kunt zeggen:
God is nog steeds goed.
Misschien begint echte doorbraak daarom niet altijd buiten ons. Soms begint zij diep vanbinnen.
Wanneer je weet dat je weet dat je weet
Sinds ik vier dagen per week Charis Bible College volg, word ik opnieuw intensief bepaald bij het Woord van God.
En hoe meer ik ermee bezig ben, hoe duidelijker ik het verschil zie tussen iets weten met mijn hoofd en iets werkelijk kennen in mijn hart.
Je kunt weten dat God goed is. Je kunt weten dat Hij trouw is. Je kunt weten dat Jezus voor je gestorven en opgestaan is. Je kunt weten dat je identiteit in Christus ligt.
Maar er komt een moment waarop de Heilige Geest je verstand verlicht en je hart opent voor wat God al in Zijn Woord heeft geopenbaard.
Geen nieuwe waarheid naast de Schrift. Maar een dieper verstaan van de waarheid die er al staat.
Dan wordt het Woord meer dan informatie. Het wordt fundament.
Dan ontstaat iets wat moeilijk uit te leggen is.
Je weet.
Niet omdat je alles over morgen weet. Niet omdat alle vragen verdwenen zijn. Niet omdat iedere situatie opgelost is.
Maar omdat je weet Wie God is.
Je weet dat je weet dat je weet.
Ik weet dat Hij trouw is. Ik weet dat Hij goed is. Ik weet dat Jezus Christus Heer is. Ik weet dat het graf leeg is. Ik weet dat Zijn genade genoeg is. Ik weet dat Zijn Woord waarheid is.
Ik weet niet alles. Maar ik ken Hem.
Wat heeft God gezegd?
Wanneer omstandigheden hard genoeg spreken, kunnen ze gemakkelijk onze gedachten gaan beheersen.
Wat zie ik? Wat voel ik? Wat gaat er gebeuren?
Maar geloof leert mij een andere vraag te stellen:
Wat heeft God gezegd?
Daarom wil ik het Woord niet behandelen als een mooie aanvulling op mijn leven. Het moet mijn fundament zijn.
Jezus zei:
“De mens zal niet van brood alleen leven, maar van elk woord dat uit de mond van God komt.”
Wanneer alles om mij heen beweegt, heb ik iets nodig wat niet beweegt: Gods Woord.
En dat Woord moet niet alleen bepalen wat ik geloof. Het moet ook bepalen hoe ik leef. Hoe ik spreek. Hoe ik liefheb. Hoe ik vergeef. Hoe ik keuzes maak. Hoe ik omga met teleurstelling. Hoe ik reageer wanneer ik het antwoord nog niet heb.
Geloof is daarom meer dan overtuiging. Geloof krijgt voeten in gehoorzaamheid.
GOD Radio
Ook in het werk rond GOD Radio leer ik steeds opnieuw dat roeping uiteindelijk niet over onszelf gaat.
GOD Radio bestaat niet om mijn naam groot te maken.
Mijn verlangen is dat via media het Evangelie klinkt. Dat mensen Jezus leren kennen. Dat iemand die misschien nooit een kerk binnenloopt tóch het Woord hoort. Dat hoop klinkt waar wanhoop is. Dat geloof wordt opgebouwd. Dat Jezus centraal staat.
Juist in een intensieve periode hebben we ook nieuwe ontwikkelingen, verbindingen en mogelijkheden mogen zien. Daar ben ik dankbaar voor.
Niet omdat succes automatisch bewijst dat alles wat wij doen perfect is. Maar omdat iedere mogelijkheid om iemand met het Evangelie te bereiken uiteindelijk een verantwoordelijkheid én een voorrecht is.
Ook de samenwerking met Derek Prince Ministries zie ik in dat licht.
Niet bouwen op een menselijke naam. Maar goed Bijbelonderwijs gebruiken om mensen steeds opnieuw terug te brengen naar de Schrift en Jezus Christus.
Mijn kinderen
Midden in alles ben ik God bijzonder dankbaar voor mijn kinderen.
Mijn zoon Morris. Mijn dochters Hope en Faith.
Zij behoren tot de grootste geschenken die God mij heeft gegeven. Ik houd intens van hen.
En juist in een intensief seizoen besef ik opnieuw hoe bijzonder het is om vader te mogen zijn.
Mijn kinderen zijn uiteindelijk niet mijn bezit. Hun leven is van God.
Mijn verantwoordelijkheid is om hen lief te hebben, voor hen te bidden, beschikbaar te zijn en — hoe onvolmaakt ook — iets van Christus voor te leven.
Wanneer ik aan Morris denk, dank ik God voor mijn zoon en voor wie hij is.
Wanneer ik aan Hope en Faith denk, dank ik God voor hun leven, hun lach en hun eigen unieke persoonlijkheid.
Mijn grootste gebed voor Morris, Hope en Faith is eenvoudig: dat zij Jezus werkelijk zullen leren kennen. Dat zij waarheid zullen liefhebben. Dat zij wijsheid ontvangen. Dat zij vrij mogen zijn om lief te hebben. Dat zij ontdekken wie zij in Christus zijn.
En dat zij altijd zullen weten:
Hun vader houdt van hen. Altijd.
Mijn grootste gebed
Misschien is mijn gebed in deze periode wel veranderd.
Natuurlijk bid ik nog steeds: “Heer, verander situaties.”
Maar steeds vaker bid ik ook:
Heer, verander mij waar ik veranderd moet worden.
Onderzoek mijn hart. Zuiver mijn motieven. Geef mij wijsheid. Leer mij gehoorzamen. Laat mij spreken wanneer ik moet spreken. Laat mij zwijgen wanneer ik moet zwijgen. Bewaar mijn hart zacht. Geef mij moed zonder hardheid. Genade zonder compromis. Waarheid zonder trots. Liefde zonder naïviteit.
Ruggengraat én fluwelen handschoenen.
Want ik wil niet alleen dat God iets vóór mij doet. Ik wil dat Hij iets ín mij doet.
Mijn geloof rust niet in mijn scenario
Geloof betekent voor mij steeds minder: God moet doen wat ik voor ogen heb.
En steeds meer: God, ik vertrouw U.
Ik mag bidden om herstel. Ik mag vragen om doorbraak. Ik mag hopen. Ik mag verwachten.
Maar uiteindelijk vertrouw ik God niet alleen met mijn gebed. Ik wil Hem ook vertrouwen met Zijn antwoord.
Dat is niet passief. Dat is overgave.
Ik wil Hem volgen op de weg
Daarom raakt Bartimeüs mij zo.
Hij riep. Jezus hoorde hem. Hij ontving zijn zicht.
Maar uiteindelijk gebeurde er iets groters: hij volgde Jezus op de weg.
Dat wil ik ook.
Niet alleen Jezus zoeken voor een antwoord. Niet alleen Jezus zoeken voor een wonder. Niet alleen Jezus zoeken voor een open deur.
Maar Jezus volgen omdat Hij Jezus is.
Daarom maak ik opnieuw mijn keuze.
Ik kies voor Jezus. Ik kies voor Zijn Woord. Ik kies voor waarheid. Ik kies voor genade. Ik kies voor gehoorzaamheid. Ik kies voor dankbaarheid. Ik kies ervoor mijn hart zacht te houden.
Ik kies ervoor dankbaar te zijn voor Morris, Hope en Faith.
Ik kies ervoor dankbaar te zijn voor GOD Radio en iedere mogelijkheid om het Evangelie te laten klinken.
Ik kies ervoor God niet voor te schrijven hoe ieder hoofdstuk moet eindigen. Ik kies ervoor Hem te vertrouwen.
Want geloof is uiteindelijk niet dat je alle antwoorden kent. Geloof is dat je Hem kent.
En wanneer Zijn Woord diep in je hart gevestigd raakt, ontstaat er een zekerheid die omstandigheden niet zomaar kunnen wegnemen.
Je weet. Je weet dat je weet. Je weet dat je weet dat je weet.
God is trouw. God is goed. Jezus leeft. Jezus Christus is Heer.
En dáárop bouw ik mijn leven.
Bas Emons